Algemeen
Voor een eerste kennismaking met deze plant, en dat is vrij snel want in het Oosten van Nederland is Liggend hertshooi algemeen, is het een beetje een raar gezicht. Een Hertshooi-soort die over de grond kruipt zonder rechtopstaande stengel. Maar de stengelbladeren zijn kaal dus een verwarring met bijv. Moerashertshooi (Hypericum elodes) of Ruig hertshooi (Hypericum hirsutum) is meteen uitgesloten. Liggend hertshooi bloeit in Juni tot en met September.
In 1700 publiceerde de Franse botanicus Joseph Pitton de Tournefort (5 juni 1656 - 28 december 1708) al een 3-delige boekenserie Institutiones Rei Herbariae met daarin een prachtige afbeelding van de bloem (delen) van deze plant.

Er komen minstens 11 Hertshooi (Hypericum) soorten in het wild voor in Nederland:
- Berghertshooi (Hypericum montanum) - Zeer zeldzaam
- Canadees hertshooi (Hypericum canadens) - Zeer zeldzaam
- Fraai hertshooi (Hypericum pulchrum) - Zeldzame soort
- Gevleugeld hertshooi (Hypericum tetrapterum) - Algemeen
- Kantig/Gevlekt hertshooi (Hypericum maculatum) - Algemeen
- Liggend hertshooi (Hypericum humifusum) - Algemeen
- Mansbloed (Hypericum androsaemum) - Algemeen/verwilderde tuinplant
- Moerashertshooi (Hypericum elodes) - Vrij zeldzaam
- Ruig hertshooi (Hypericum hirsutum) - Zeldzaam
- Sint-janskruid (Hypericum perforatum) - Algemeen
- Sint-janskruid x Kantig hertshooi (Hypericum × desetangsi) - Algemeen
En dan zijn er enkele soorten die niet eens een Nederlandse naam hebben en er zijn enkele kruisingen. Het is dus maar net in welk deel van het land je woont welke je tegenkomt.
Verklaring Wetenschappelijke naam
Hoe komt een wetenschappelijke naam tot stand?
Een wetenschappelijke naam word niet zomaar gegeven. Iedereen (wetenschappers, floristen, liefhebbers etc.) moet tenslotte weten dat het over dezelfde plant gaat. Botanische nomenclatuur is de formele naamgeving van planten. Deze wordt geregeld door de International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants (ICN of ICNafp), een wetboek dat de wetenschappelijke namen van algen, schimmels en planten regelt.
Deze heet zo sinds het Internationaal Botanisch Congres in Melbourne in 2011, dat tot de naamswijziging besloot. Tot die tijd heette dit wetboek de International Code of Botanical Nomenclature (ICBN). In 1905 heeft het Internationaal Botanisch Congres van Wenen besloten om de publicatie van de eerste druk van Species plantarum te kiezen als het beginpunt van de moderne nomenclatuur voor planten. Dat betekent dat alle namen van vóór dit werk van Linnaeus niet meetellen, ook als die namen de vorm van een tweedelige naam hebben. Overige informatie staat op deze Wiki-pagina.
De officiële wetenschappelijke naam is Hypericum humifusum L.
Er zijn twee verklaringen voor Hypericum:
- Hypericum stamt af van Hypo (Grieks) en betekent "onder/tussen", en Ereiko (Grieks) en betekent "heide". Dit wil zeggen dat de plant veel voorkomt op heidegronden.
- Hypericum verwijst naar de god Hyperion, vader van de zon in de Griekse mythologie. Een rede van deze verwijzing naar de zon is dat de bloemen zo schitterend geel zijn.
Humi komt van Humus (Latijn) en betekent "grond". Fusum is ook Latijn en betekent "uitgespreid/breed". Deze worden geven het kruipend karakter over de grond weer van de plant.
Meestal staat er achteraan de wetenschappelijke naam een afkorting. Dit is de afkorting van een wetenschapper/botanicus die deze plant deze plant heeft ontdekt/verzameld en tot details heeft beschreven. Soms staat er een tweede afkorting. Dan heeft een andere wetenschapper/botanist de plant nog beter beschreven en iets gewijzigd. De eerste naam komt dan tussen haakjes te staan. In dit geval is dit L. Dit staat voor Carl Linnaeus. In 1753 beschreef hij Hypericum humifusum in de publicatie Species Plantarum.

Meer
Zie ook de Nederlandse verklaring
Namen in andere talen
- Frysk: Plat sint-Janskrûd
- English: Trailing St John's-wort
- Français: Millepertuis couché
- Deutsch: Liegendes Hartheu
- Espanõl: ?
- Italiano: Erba di S. Giovanni prostrata
- Svenska: Dvärgjohannesört
- Norsk: Dvergperikum
- Dansk: Dværg-Perikon
Verklaring Buitenlandse namen
De Engelse naam is Trailing St John's-wort. Letterlijk betekent Trailing "volgen". Maar hier word "kruipende" bedoeld. St. John betekent St. Jan en Wort wordt over het algemeen in het Engels gebruikt voor een plant die geneeskrachtige werkingen heeft of waardevol is als voedsel.
Voor de verspreiding van Liggend hertshooi in Engeland zie deze kaart.
De Franse naam is Millepertuis couché. Mille betekent "duizenden/ontelbare". Pertuis betekent letterlijk "zeegat/rechthoekige afvoer". Deze naam refereert aan het feit dat de stengelbladeren vol zitten met zogenaamde gaatjes. In werkelijkheid zijn dit doorzichtige kliercellen/klierpuntjes gevuld met etyrische oliën. Couché betekent "liggende".
De Duitse naam is Liegendes Hartheu. Dit betekent "liggend hardhooi".
Voor de verspreiding van Liggend hertshooi in Duitsland zie deze kaart.
De Spaanse naam is mij onbekend.
De Italiaanse naam is Erba di S. Giovanni prostrata. Dit is de Italiaanse benaming voor de volledige Nederlandse naam. San Giovanni is de Italiaanse evenknie voor Sint Jan. Prostata betekent letterlijk "op de grond/uitgestrekt".
Er is niet één specifieke Italiaanse naam voor een plant, dit verschilt per regio. Er is een algemene volksnaam en ook nog een variatie of een volledige andere naam in een van de 17 provincies. Ik heb de meest voorkomende algemene naam gebruikt.
De Zweedse naam is Dvärgjohannesört. Dit betekent "dwerg Sint-Janskruid. De nadruk ligt dit keer niet op het liggende karakter van de plant maar op de grootte van de bloemen. De kroonblaadjes zijn inderdaad iets kleiner.
Voor de verspreiding van Liggend hertshooi in Zweden zie deze kaart.
De Noorse en Deense naam is min of meer gelijk, Dvergperikum/Dværg-Perikon. Dit is een combinatie van het woord Dverg/Dværg dat "dwerg" en het eerste deel van de wetenschappelijke naam.
Ecologie & Verspreiding
Ecologie
Bodem
Zonnige, zelden licht beschaduwde, open plaatsen (pionier) op vochtige, matig voedselarme tot soms matig voedselrijke, zwak zure grond (leem, zand, löss of soms veen). Vaak op plaatsen die in de winter nat zijn en in de lente en zomer uitdrogen.
Groeiplaats
Akkers, pas gegraven greppels, bouwterreinen, braakliggende grond, afgravingen, bermen (langs zandwegen en fietspaden), grasland (kortgemaaide gazons), zeeduinen (binnenduingrasland, met name in wagensporen), bossen (langs bospaden), kapvlakten (hellingbossen) en struwelen.
Verspreiding
Nederland
Vrij zeldzaam in het oosten en midden van het land en in Zuid-Limburg en zeer zeldzaam in de Hollandse en Zeeuwse duinen en in laagveengebieden.
Vlaanderen
Vrij algemeen, maar zeer zeldzaam of ontbrekend in het kustgebied. Het meest in de Leemstreek en de Kempen.
Wallonië
Vrij algemeen in de Ardennen. Elders zeldzamer.
Wereld
In West-, Midden- en Zuid-Europa, in noordelijk en zuidelijk Afrika en in Nieuw-Zeeland.
Bron: Wilde-planten.nl / Klaas Dijkstra - CC BY-NC-SA 3.0 NL
Verspreiding Liggend Hertshooi

FLORON Verspreidingsatlas vaatplanten