Taraxacum officinale

Algemeen

Het geslacht Paardenbloem kent net als Havikskruid het verschijnsel van apogamie, ook wel apomixie genoemd. Hierbij ontwikkelt zich het vruchtbeginsel en rijpt het zaad los van bestuiving of bevruchting. Daarbij komt het niet tot menging van verschillende genomen, maar zijn de nakomelingen ook uit het zaad identiek aan de ouderplant, in feite klonen van elkaar. Aangezien er natuurlijk in de loop van de tijd wel mutaties optreden in het genoom ontstaan talrijke zogenaamde microsoorten, die enkel door specialisten te herkennen zijn. Er zijn er meer dan 1000 beschreven!!

Ook op de website van Taraxacum Nederland staat  "In Nederland komen naar schatting al meer dan 1000 soorten voor. Een bloeiend weiland kan al meer dan 60 soorten bevatten, een gewone tuin al meer dan 25 soorten". Uiteraard is dit maar een zin van deze zeer specialistische website over de zo simpele en toch wat ordinaire Paardenbloem

Op de website van Flora van Nederland is een Videodeterminatie van deze plant te zien.

Verklaring Wetenschappelijke naam

Er zijn meerdere verklaringen voor Taraxacum:

  1. Taraxacum komt van Taraxus (Grieks) en betekent "oogziekte", en van Akeomal (Grieks) en betekent "genezen".In de middeleeuwen noemden de artsen een oogziekte waarbij de paardebloem werd gebruikt (Taraxis).
  2. Taraxum komt van Taraxos (Grieks) wat "wanorde" betekent en van Aka (Grieks) wat "remedie" betekend.
  3. Taraxacum komt van Taraxa (Grieks) en betekent "ik heb veroorzaakt" en Achos (Grieks) wat "pijn" betekent. Dit is een verwijzing naar de medicinale werking van de plant.

Officinale komt van Officium (Latijn) en betekent "in dienst van". Een plant met de toevoeging Officinalis stond/staat in dienst van de wetenschap. Om de geneeskrachtige werking werd/wordt deze plant daarvoor gebruikt.

Ecologie & Verspreiding

Bodem Zonnige, zelden licht beschaduwde plaatsen op droge tot natte, voedselarme tot voedselrijke, matig zure tot kalkrijke, zoete tot zilte grond (alle grondsoorten). Groeiplaats Grasland (weiland, hooiland, uiterwaarden en gazons), bermen, dijken, zeeduinen (duinstruwelen, laagblijvend duingrasland, duinhellingen, zandduintjes en duinvalleien), hoge kwelders (schorren), muren, puin, langs spoorwegen (spoorbermen), ruderale plaatsen, braakliggende grond, akkers (akkerranden), tussen straatstenen, boomgaarden, bosranden, bossen (langs bospaden) en waterkanten (o.a. op steile wanden van bosbeken). Verspreiding Nederland Zeer algemeen. Vlaanderen Vrij algemeen in de duinen. Wallonië Algemeen in de duinen en op de hoge zandgronden, vrij zeldzaam in Zuid-Limburg. Wereld Van de poolstreken tot in warm-gematigde gebieden. In de tropen alleen in gebergten.

Namen in andere talen

  • English: Dandelion
  • Français: Pissenlit
  • Deutsch: Löwenzahn
  • Espanõl: Diente de león
  • Italiano: Taràssaco comune
  • Svenska: Maskrosor
  • Norsk: Vanlig løvetann
  • Dansk: Almindeligmælkebøtte

verklaring Buitenlandse namen

De Engelse naam is Dandelion. Deze naam is afgeleid van het Franse "dent de lion",  wat leeuwentand betekent. Dit refereerd aan het feit dat de kroonbladen aan de top licht gekarteld zijn, als de hoektanden van een leeuw. Iets wat trouwens vaker voor komt bij de composietenfamilie waar de paardenbloem onderdeel van is.

De Franse naam is Pissenlit. Dit betekent letterlijk "bedpisser". Ook in Nederland zie je deze naam als volksnaam vaak terug komen. De Paardenbloem, de bladeren hiervan, werd vaak gebruikt om nier problemen op te lossen. Het was een zogenaamd Diureticum. Een middel dat de afgifte van water door de nieren bevordert. Het gevolg hiervan is een verhoogde productie van urine.

De Duitse naam is Löwenzahn. Dit betekent weer "leeuwentand".

De Spaanse naam is Diente de león. Ook dit betekent "leeuwentand".

De Italiaanse naam is Taràssaco comune. Dit is een combinatie van de Italiaanse benaming voor de wetenschappelijke naam en het woord Comune wat "algemeen" betekent.

De Zweedse naam is Maskrosor. Dit komt van Maskro en betekent "worm". Dit verwijst naar insecten, Thrips (Thysanoptera), die vaak in de bloemen zitten. De naam is betrekkelijk nieuw en is in gebruik sinds 1802.

De Noorse naam is Vanlig løvetann. Dit betekent "gewone leeuwentand".

De Deense naam is Almindeligmælkebøtte. Dit betekent "algemene melkemmer". Dit vanwege het witte melksap.

Ecologie & Verspreiding

Ecoogie

Bodem
Zonnige, zelden licht beschaduwde plaatsen op droge tot natte, voedselarme tot voedselrijke, matig zure tot kalkrijke, zoete tot zilte grond (alle grondsoorten).

Groeiplaats
Grasland (weiland, hooiland, uiterwaarden en gazons), bermen, dijken, zeeduinen (duinstruwelen, laagblijvend duingrasland, duinhellingen, zandduintjes en duinvalleien), hoge kwelders (schorren), muren, puin, langs spoorwegen (spoorbermen), ruderale plaatsen, braakliggende grond, akkers (akkerranden), tussen straatstenen, boomgaarden, bosranden, bossen (langs bospaden) en waterkanten (o.a. op steile wanden van bosbeken).

Verspreiding

Nederland
Zeer algemeen.

Vlaanderen
Vrij algemeen in de duinen.

Wallonië
Algemeen in de duinen en op de hoge zandgronden, vrij zeldzaam in Zuid-Limburg.

Wereld
Van de poolstreken tot in warm-gematigde gebieden. In de tropen alleen in gebergten.

Meer

Zie ook de Nederlandse naam.

Verspreiding Taraxacum officinale

FLORON Verspreidingsatlas vaatplanten

Foto's