Algemeen
Zoals de verklaring al aan geeft is deze plant pas goed te herkennen bij vruchtvorming. Anders is hij snel te verwarren met Witte Klaver (Trifolium repens) of Rode klaver (Trifolium pratense). Hij houd van brakke en zilte grond. Vandaar dat je hem vooral in de kust provincies en waddeneilanden en langs de grote rivieren tegen komt. Aarbeiklaver bloeit In Juni tot September.
In 1700 publiceerde de Franse botanicus Joseph Pitton de Tournefort (5 juni 1656 - 28 december 1708) al een 3-delige boekenserie Institutiones Rei Herbariae met daarin een prachtige afbeelding van de bloem (delen) van deze plant.

Op de website van Flora van Nederland is een Videodeterminatie van deze plant te zien.
Er komen minstens 16 soorten Klaver (Trifolium) in het wild voor in Nederland:
- Aardbeiklaver (Trifolium fragiferum) - Algemeen
- Basterdklaver (Trifolium hybridum) - Algemeen
- Bochtige klaver (Trifolium medium) - Zeldzaam
- Draadklaver (Trifolium micranthum) - Zeldzaam
- Gedrongen klaver (Trifolium suffocatum) - Zeldzaam
- Gestreepte klaver (Trifolium striatum) - Zeldzaam
- Hazenpootje (Trifolium arvense) - Algemeen
- Inkarnaatklaver (Trifolium incarnatum) - Algemeen/Verwilderd/Adventief
- Liggende klaver (Trifolium campestre) - Algemeen
- Kleine klaver (Trifolium dubium) - Algemeen
- Onderaardse klaver (Trifolium subterraneum) - Zeldzaam
- Perzische klaver (Trifolium resupinatum) - Vrij algemeen/Verwilderd
- Rode klaver(Trifolium pratense) - Algemeen
- Ruwe klaver (Trifolium scabrum) - Zeer zeldzaam
- Vogelpootklaver (Trifolium ornithopodioides) - Zeer zeldzaam
- Witte Klaver (Trifolium repens) - Algemeen
Het is dan ook niet overbodig om te zeggen dat een goede flora bij deze familie best handig is.
verklaring Wetenschappelijke naam
Hoe komt een wetenschappelijke naam tot stand?
Een wetenschappelijke naam word niet zomaar gegeven. Iedereen (wetenschappers, floristen, liefhebbers etc.) moet tenslotte weten dat het over dezelfde plant gaat. Botanische nomenclatuur is de formele naamgeving van planten. Deze wordt geregeld door de International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants (ICN of ICNafp), een wetboek dat de wetenschappelijke namen van algen, schimmels en planten regelt.
Deze heet zo sinds het Internationaal Botanisch Congres in Melbourne in 2011, dat tot de naamswijziging besloot. Tot die tijd heette dit wetboek de International Code of Botanical Nomenclature (ICBN). In 1905 heeft het Internationaal Botanisch Congres van Wenen besloten om de publicatie van de eerste druk van Species plantarum te kiezen als het beginpunt van de moderne nomenclatuur voor planten. Dat betekent dat alle namen van vóór dit werk van Linnaeus niet meetellen, ook als die namen de vorm van een tweedelige naam hebben. Overige informatie staat op deze Wiki-pagina.
De officiële wetenschappelijke naam is Trifolium fragiferum L.
Trifolium komt van Tri (Latijn) en betekent "drie", en Folium (Latijn) en betekent "blad". Driebladig dus, zoals bij elke klaversoort.
Fragiferum komt van Fragum (latijn) en betekent "aardbei". Dit duidt op de vorm het vruchthoofdje van het plantje dat op een aardbei lijkt (alleen de kleur is anders).
Meestal staat er achteraan de wetenschappelijke naam een afkorting. Dit is de afkorting van een wetenschapper/botanist die deze plant deze plant heeft ontdekt/verzameld en tot details heeft beschreven. Soms staat er een tweede afkorting. Dan heeft een andere wetenschapper/botanist de plant nog beter beschreven en iets gewijzigd. De eerste naam komt dan tussen haakjes te staan. In dit geval is dit L. Dit staat voor Carl Linnaeus. Trifolium fragiferum werd door hem in 1753 beschreven in de publicatie Species Plantarum.

Meer
Zie ook de Nederlandse verklaring.
Bevruchting en verspreiding
Hoe bestuiven insecten bloemen?
Eerst een grappig detail. Carl Linnaeus beschreef in zijn publicatie Species Plantarum het plantenrijk verdeeld op basis van het aantal meeldraden stempels in de bloem. Deze publicatie kwam voor het eerst uit in 1753. Pas 20 jaar! later in 1793 beschreef Christian Konrad Sprengel de daadwerkelijke functie van deze meeldraden en het belang hiervan i.c.m. insecten.
De meeste planten worden door insecten bestoven. Maar niet elke plant is geschikt voor elk insect. Hier is over nagedacht! Vingerhoedskruid is bijv. geschikt voor grote bijen e.d. Maar een hommel past nooit in een smalle kelkbuis van bijv. Blauw glidkruid. Elke plant is gebouwd voor bepaalde insecten. Planten met een groot bloem oppervlak zoals bijv. een Klaproos of Madeliefje.
Ook geur is belangrijk voor bestuivers. Denk maar aan de geur van Welriekende nachtorchis. Deze geur lokt Nachtvlinders naar de bloem. Ook Poelruit heeft bijv. een aparte geur die dan weer een specifiek soort bestuiver aan trekt. Sommige planten vinden wij als mensen niet echt prettig ruiken, insecten denken daar anders over. Varkenskers is daar een goed voorbeeld van.
Ook de kleur van de plant is belangrijk. Want wat wij waarnemen ziet een insect anders. Het menselijk oog ziet een deel van het lichtspectrum (tussen de 400 en 750nm) niet wat een insecten-oog wel ziet (tussen de 315 en 400nm). Onderstaande afbeelding geeft dit goed weer.
Juist dit stukje is voor bestuivers erg belangrijk. Wat wij zien als een twee egaal gekleurde bloemen die niet zoveel in kleur van elkaar verschillen ziet een insect als twee totaal andere bloemen. De kleuren geel en wit komen bij circa 58% van de inheemse plantensoorten voor.
UV-licht laat soms precies zien waar die lekkere nectar zich in de bloem bevindt middels honingmerken. Dit zijn specifieke vormen in het midden van de bloem, met donkere lijnen, vlekjes op de kroonbladen. Deze vormen worden in dit deel van het lichtspectrum zichtbaar waar wij egaal gekleurde kroonblaadjes zien. Deze honingmerken zijn soms zichtbaar. Kijk maar naar de gele ringen van Vergeet mij nietjes-soorten of de gele vlek in het hart van een Maartsviooltje. Maar het honingmerk van een Zonnebloem wordt pas zichtbaar in UV-licht.
Zoals gezegd, Aardbeiklaver is te herkennen aan de bolvormige vrucht. Deze blaasachtige opgezwollen kelk is een omhulsel voor de kleine, eenzadige vrucht, die door de grote oppervlakte van de kelk makkelijk door de wind kan worden verspreid. Maar voordat deze vrucht zich vormt moet er wel bestoven worden. Dit gebeurt wel maar de bloemen van deze plant zijn tweeslachtig. Dus is de plant hermafrodiet en is zelfbestuiving is ook mogelijk. Maar Er worden veel meer zaden gevormd bij kruisbestuiving dan bij zelfbestuiving dus bestuiving m.b.v. insecten is best wel succesvol. En of dit nog niet genoeg is spreidt de plant zijn kansen. Aardbeiklaver vormt ook een ondergrondse wortelstok zodat de plant zich vegetatief kan verspreiden. De aardbeiklaver is ook bestand tegen vrijwel continue begrazing dankzij deze kruipende wortelstokken. In gebieden met gematigde klimaten groeit hij ook gedurende de milde winters. De plant kan goed tegen overstroming omdat de plant daarop reageert door de toppen van de kruipende stengels op te richten.
Namen in andere talen
- Frysk: Framboasklaver
- English: Strawberry clover
- Français: Trèfle fraise
- Deutsch: Erdbeerklee
- Espanõl: fresa de burro
- Italiano: Trifoglio a fragola
- Svenska: Smultronklöver
- Norsk: Jordbærkløver
- Dansk: Jordbær-Kløver
- Suomalainen: Rakko apila
Verklaring van Buitenlandse namen
De Engelse naam is Strawberry clover. Dit is de Engelse vertaling voor de Nederlandse naam.
Voor de verspreiding van Aardbeiklaver in Engeland zie deze kaart
De Franse is Trèfle fraise. Dit is de Franse benaming voor de wetenschappelijke naam.
De Duitse naam is Erdbeerklee. Dit is de Duitse benaming voor ook de Nederlandse naam.
Voor de verspreiding van Aardbeiklaver in Duitsland zie deze kaart.
De Spaanse naam is Fresa de burro Fresa betekent "Aardbei" en "de burro betekent "van een ezel". Wat de vorm van het bloemhoofdjes zou weergeven.
In Spanje kent men minstens vier namen voor elke plant. De algemene volksnaam, de Catalaanse naam (Provincie in Noord+Oost Spanje tegen de Pyreneeën aan), de Gallische naam (provincie in Noord-West-Spanje) en de Baskische naam (provincie in West-Spanje tegen de Pyreneeën aan). Ik heb de meest voorkomende algemene naam gebruikt.
De Italiaanse naam is het zelfde als bij ons, Aardbeiklaver. Er is niet één specifieke Italiaanse naam voor een plant, dit verschilt per regio. De hier genoemde naam kan ook nog varianten hebben.
Er is niet één specifieke Italiaanse naam voor een plant, dit verschilt per regio. Er is een algemene volksnaam en ook nog een variatie of een volledige andere naam in een van de 17 provincies. Ik heb de meest voorkomende algemene naam gebruikt.
De Zweedse is Smultronklöver. Dit betekent ook "aardbeiklaver".
Voor de verspreiding van Aardbeiklaver in Zweden zie deze kaart
De Noorse en Deense naam is het zelfde Jordbærkløver, Aardbeiklaver.
De Finse naam Rakkoapila is letterlijk vertaald Blaasklaver.
Ecologie & Verspreiding
Ecologie
Bodem
Zonnige plaatsen op vochtige tot natte, matig voedselrijke, vaak brakke of zilte grond (zand, zavel en klei).
Groeiplaats
Grasland (brak grasland, uiterwaarden, hooiland, weiland en buitendijks grasland), bermen, langs fietspaden, langs 's winters gepekelde autowegen, rivierdijken, kwelders (hoge delen van kwelders of schorren), waterkanten (slootkanten, langs brakke kreken en langs drinkpoelen) en opgespoten grond.
Verspreiding
Nederland
Vrij algemeen in Zeeland en langs de zeekust in het Waddengebied, plaatselijk vrij algemeen in het rivierengebied, het noordelijk zeekleigebied, langs de kust van Noord-Holland en langs het IJsselmeer. Elders zeer zeldzaam.
Vlaanderen
Vrij algemeen in het kustgebied (met name de Polders) en vrij zeldzaam in de Schelde- en de Leievallei en in het Maasgebied. Elders zeldzaam tot zeer zeldzaam.
Wallonië
Zeldzaam in Brabant, in het Maasgebied en in de zuidelijke Ardennen.
Wereld
In Europa noordelijk tot in Zuid-Schotland en het Oostzeegebied. Ook in Zuidwest-Azië en Noord-Afrika. Ingeburgerd in Noord-Amerika, Argentinië, Nieuw-Zeeland en Australië.
Bron: Wilde-planten.nl / Klaas Dijkstra - CC BY-NC-SA 3.0 NL
Verspreiding Trifolium fragiferum

FLORON Verspreidingsatlas vaatplanten